Właściwie to ... zerwany i ... zapomniany.
A w w zamian wciskana jest bajka o "zbiórce łódzkiej", nazywanej zjazdem.
Dlatego warto przypominać o ..."zerwanym i zapomnianym" XVIII Zjeździe ZHP.
Zestawienie strat poniesionych przez harcerzy w roku 1940 w Katyniu, Twerze (Miednoje kolo Tweru) i w Charkowie, kiedy to głównie polscy oficerowie zostali zamordowani przez NKWD. Zamieszczone dane pochodzą z Archiwum Szarych Szeregów, a ściślej z Archiwum Listy Strat Harcerstwa 1939-1945.
Już raz , w newsach, udostępnialiśmy poniższy materiał. Jednak okazuje się że szkodliwe dla skautingu fakty wyssane z palca przez paru "dziennikarzy" nadal funkcjonują w necie i wprowadzają w błąd czytelników, to ponawiamy publikację tego materiału.
W pierwszą niedzielę października przypada tradycyjnie Dzień Harcerki. Z tej okazji pozwolamy sobie zacytować wypowiedź Wielkiej Naczelniczki.
Już pobieżnie napisałem, jak się zaczął mój udział w Szarych Szeregach. I jak się skończył dołączeniem do konspiracyjnej powojennej grupy zbrojnej, rozbitej przez milicję i UB.
W światowym Ruchu Skautowym jest to jak najbardziej możliwe. Wystarczy tylko zasłużyć się w sposób niezwykły swą pracą i służbą skautmistrzowską.
Harcerskie kodeksy postępowania moralnego w latach 1918-2017
(obietnica i prawo zucha, przyrzeczenie i prawo harcerza)
„Człowiek dziedziczy przeszłość.
Spadek to czasem przyjemny, a czasem kłopotliwy- ale taki, którego nie można nie przyjąć.
„Dziedziczymy nawet tę przeszłość, która zdawałaby się, skończyła się definitywnie.
Ona, bowiem wpłynęła na sytuację, w której powstaje to, co nowe.
Marcin Kula
„Harcerze Wyklęci”
Jakże ogromna była świadomość znanego nam wszystkim harcerza, poety, autora piosenki „Pałacyk Michla” Józefa Szczepańskiego „Ziutka”, który w ostatnim swoim wierszu, wśród gruzów powstającej Warszawy pisał: „Czekamy ciebie, czerwona zarazo, byś wybawiła nas od czarnej śmierci, byś nam Kraj przedtem rozdarłszy na ćwierci, była zbawieniem witanym z odrazą”.
Za kilkanaście dni, 04 grudnia, minie 60 rocznica reaktywowania Związku Harcerstwa Polskiego. Wokół tego faktu narosło wiele mitów. Na łamach HR-a niejednokrotnie o tym przypominaliśmy.
(...) Zgodnie z obowiązującym nadal “Prawem o Stowarzyszeniach” były one wydzielone ze “zrzeszeń”, do których należały związki zawodowe, partie polityczne wraz z organizacjami młodzieżowymi, jako z ich przybudówkami jak np. ZMP wraz z OH i OHPL. Powiedział nam, że udał się do rejestru stowarzyszeń, gdzie okazało się, że ZHP nie został wykreślony z rejestru Stowarzyszeń Wyższej Użyteczności. A więc został tylko zawieszony politycznie w swej działalności, a nie rozwiązany administracyjnie. Ewentualne reaktywowanie ZHP stwarzało zupełnie inną sytuację - dawało pełną niezależność prawną.. Opierając się na tym, proponowali Wierzbiańscy reaktywować harcerstwo, odchodząc od koncepcji OHPL-u wtedy, kiedy myśmy już na szczeblu zarządu krakowskiego ze sobą rozmawiali. (...)
Wspomnienia hm. Mieczysława Turakiewicza "Mikiego", z pierwszych lat [po odrodzeniu 1956 r.] harcerstwa na krakowskim Zwierzyńcu. Część pierwsza Sagi.
Tym artykułem chcemy rozpocząć cykl który zatytułowaliśmy "W poszukiwaniu zagrabionej tożsamości". Bucze było jednym z miejsc w których "sporo się działo". Nie tylko pod względem kształcenia, ale również pod względem polskiej myśli o harcerstwie/skautingu. Spróbujmy odszukać wystarczająco wiele tropów by na nowo otrzymać klarowny obraz tego czym winno być harcerstwo.
Każdego roku natrafiam w okresie wakacyjnym na książkę, która jest poświęcona dziejom Związku Harcerstwa Polskiego i/lub jego historycznym postaciom. W ubiegłym roku recenzowałem autobiograficzną książkę Andrzeja Janowskiego, emerytowanego profesora pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego i Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie pt. „Harcerstwo wpisane w życiorys” (Warszawa: NWH 2015).
W tym zaś roku pojawiła się na rynku wydawniczym historyczna monografia Andrzeja Friszke pt. „Związek Harcerstwa Polskiego 1956-1963. Społeczna organizacja wychowawcza w systemie politycznym PRL” (Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2016, ss.311).